Πατριωτικό - Κοινωνικό Κίνημα. Για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Ελλάς - Ρωσία Συμμαχία. Греко-русский Альянс

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2015

Το Ιράκ ζητάει βοήθεια από τον Πούτιν για τους τζιχαντιστές

- Το σχέδιο του Ρώσου προέδρου για την Μ. Ανατολή

και η απόφαση του συνασπισμού των ΗΠΑ ελέω πετρελαίου, να διώξει τη Ρωσία από την περιοχή
 Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΡΟΣΣΙΟΥ
Η μέχρι τώρα, ένεκα αποτελεσμάτων, επιτυχημένη εφαρμογή του σχεδίου Πούτιν για την καθολική αντιμετώπιση των τρομοκρατών του «Ισλαμικού Κράτους» στη Συρία, αλλά και την επίλυση της συριακής κρίσης, βρίσκει ολοένα και περισσότερους υποστηρικτές στη Δύση.
Παράλληλα, ενισχύει τη θέση του Ρώσου προέδρου στην παγκόσμια διπλωματικο-στρατιωτική σκακιέρα, δίνοντας του το δικαίωμα να ξεδιπλώνει αργά αλλά σταθερά, το γενικότερο σχέδιο που έχει στο πλαίσιο της γεωστρατηγικής, στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Το γνωστό αμερικανικό Ινστιτούτο Στράτφορ, στην τελευταία έκθεσή του, χαρακτηρίζει την Ρωσία πλέον ως παγκόσμιο παίκτη και ηγέτη για την επίλυση της συριακής κρίσης. Σημειώνει επίσης, ότι η Μόσχα επιτυγχάνει τους στόχους στην εξωτερική πολιτική και αυτό είναι ορατό και από τις αντιδράσεις των ΗΠΑ. Και βέβαια η έκθεση, δεν παραλείπει να αναφέρει ότι το ζήτημα της συνδρομής Πούτιν στον πρόεδρο Μπασάρ Αλ Άσαντ, αποτελεί στοιχείο μια ευρύτερης στρατηγικής. Και αυτό ως ένα σημείο, γίνεται αντιληπτό από τις κινήσεις του προέδρου Πούτιν, όπως για παράδειγμα η ρωσοιρανική προσέγγιση στο πρόβλημα της Συρίας αλλά και η θετική του απάντηση στο ιρακινό αίτημα για στρατιωτική συνδρομή κατά των τζιχαντιστών.
Σε ανάλογους τόνους κινείται και η βρετανική εφημερίδα «Guardian», η οποία προχωρά ακόμη πιο βαθιά, αφήνοντας σοβαρές αιχμές για την στάση των ΗΠΑ στο ζήτημα της Συρίας. Τάσσεται υπέρ της πρότασης Πούτιν και γράφει χαρακτηριστικά ότι « ότι ο μόνος τρόπος για την εξάλειψη της μάστιγας που ονομάζεται ισλαμικό κράτος, είναι η συνεργασία με τον πρόεδρο Άσαντ και τους συμμάχους του». Η εφημερίδα σημειώνει επίσης ότι οι περιπτώσεις του Αφγανιστάν, του Ιράκ, της Λιβύης, της Ουκρανίας, πρέπει να μην επαναληφθούν στην Συρία.

Ενέργεια – πετρέλαιο

Οι παραπάνω επισημάνσεις και ως ένα βαθμό νουθεσίες προς τις ΗΠΑ, για να αλλάξει πολιτική, δεν λαμβάνουν υπόψη, έναν βασικό παράγοντα, το πετρέλαιο, την ενέργεια. Είναι γνωστό ότι η Μέση Ανατολή αποτελεί την «αντλία βενζίνης του κόσμου» όπως εύστοχα έχει χαρακτηριστεί, καθώς προμηθεύει καύσιμα στις προηγμένες οικονομίες. Ως είναι φυσικό, μια εδραίωση της Ρωσίας στην ευρύτερη περιοχή, θα δυσκολέψει, αν όχι θα αποτρέψει τις ΗΠΑ να εκμεταλλευτούν τις πετρελαιοπαραγωγικές, πλην όμως εμπόλεμες περιοχές της Συρίας και του Ιράκ. Επιπροσθέτως, χάνοντας τον έλεγχο των περιοχών, οι ΗΠΑ δεν θα μπορούν κατά το δοκούν να προχωρούν στην χειραγώγηση των τιμών του πετρελαίου διεθνώς, όπως με έμμεσο τρόπο το επιχειρούν ως σήμερα. Υπό αυτή την έννοια, στόχος και σκοπός των ΗΠΑ και του συνασπισμού (ΗΠΑ, Τουρκία, Σ. Αραβία, Κατάρ, Βρετανία, Γερμανία ;), δεν είναι άλλος από το να εκδιώξουν την Ρωσία από την Μ. Ανατολή. Αυτό θα επιτρέψει το «ισλαμικό κράτος» να ενισχύσει την παρουσία του στην περιοχή και τις χώρες του συνασπισμού να συνεχίσουν την «συνεργασία» μαζί του, προφανώς. Άλλωστε είναι γνωστή η σχέση του «Ισλαμικού κράτους» με τις εν λόγω χώρες. Δεν είναι τυχαία και η «ανησυχία» της Τουρκίας για την αυξανόμενη ρωσική στρατιωτική παρουσία στη Συρία.

Αίτημα από Ιράκ

Η στρατηγική Πούτιν για την ευρύτερη περιοχή - είναι σαφές ότι έχει προβλέψει τις αντιδράσεις του ΝΑΤΟ - «ξεδιπλώνεται» με απόλυτη ακρίβεια και ταχύτατα. Τα πρώτα θετικά αποτελέσματα στη Συρία των ρωσικών επιχειρήσεων, η επιστροφή εκτοπισμένου πληθυσμού λόγω των συγκρούσεων, προκαλεί θετικό αντίκτυπο στα όμορα κράτη, των οποίων οι ηγεσίες βλέπουν με καλό μάτι μια στρατιωτική συνεργασία με την Ρωσία για την αντιμετώπιση των τζιχαντιστών. Ήδη, η κυβέρνηση του Ιράκ, ετοιμάζεται να αποστείλει επίσημο αίτημα προς την ρωσική κυβέρνηση, να προβεί σε αεροπορικές επιχειρήσεις κατά του «Ισλαμικού Κράτους», σε μια προσπάθεια εκκαθάρισης των τζιχαντιστών από τα εδάφη που ελέγχουν στο δυτικό και βόρειο τμήμα, αυτής της αραβικής χώρας. Μιλώντας λίγες ημέρες πριν σε γαλλικό τηλεοπτικό σταθμό, ο Ιρακινός πρωθυπουργός Haider Al Abadi, δήλωσε ότι «η Ρωσία μπορεί να επεκτείνει τις αεροπορικές επιθέσεις της στο Ιράκ, εάν Μόσχα και Βαγδάτη καταλήξουν σε σχετική συμφωνία. Και αυτό είναι εφικτό». Λίγες ώρες αργότερα, ο επικεφαλής Άμυνας και Ασφάλειας του Ιράκ Hakim Al Zamili, δήλωσε στο Ιρακινό Κοινοβούλιο, ότι «ενδέχεται να αναγκαστούμε να ζητήσουμε από τη Ρωσία να δρομολογήσει αεροπορικές επιθέσεις στο Ιράκ σύντομα. Πιστεύω ότι κατά την επερχόμενη περίοδο, σε ημέρες ή εβδομάδες, το Ιράκ θα ζητήσει τη συνδρομή της  Ρωσίας, κάτι που εξαρτάται από την επιτυχία της στη Συρία». Ο ιρακινός αξιωματούχος ωστόσο, επισήμανε και κάτι που είναι ενδεικτικό για το νέο τοπίο στην γεωπολιτική και γεωστρατηγική που διαμορφώνεται πλέον στην Μ. Ανατολή και ευρύτερα. Προέτρεψε την Μόσχα να διαδραματίσει μεγαλύτερο ρόλο από αυτόν των ΗΠΑ, στο ζήτημα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας στο Ιράκ, επικρίνοντας την έως τώρα πρακτική των αμερικανών. «Επιδιώκουμε να δούμε έναν μεγαλύτερο ρόλο της Ρωσίας στο Ιράκ, ναι, σίγουρα, ένα μεγαλύτερο ρόλο από ό, τι των Αμερικανών», δήλωσε ο Ζαμίλι, σύμφωνα με την αγγλική έκδοση του «ράδιο Ιράν».

Ματβιένκο

Άμεση ήταν η αντίδραση του Κρεμλίνου στις δηλώσεις – πρόσκληση του ιρακινού υπουργού, με την πρόεδρο του Ρωσικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου και γνωστή φιλέλληνος Βαλεντίνας Ματβιένκο, να αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο της ρωσικής αεροπορικής συνδρομής στο Ιράκ. «Σε περίπτωση που υπάρξει επίσημη προσφυγή του Ιράκ στη Ρωσική Ομοσπονδία, τότε η ηγεσία της χώρας, θα εξετάσει την πολιτική και στρατιωτική σκοπιμότητα της συμμετοχής της σε επιχειρήσεις κατά του ΙΚ» είπε η κ. Ματβιένκο.