Πατριωτικό - Κοινωνικό Κίνημα. Για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Ελλάς - Ρωσία Συμμαχία. Греко-русский Альянс

Τρίτη, 21 Ιουλίου 2015

Η σουπιά και ο σπάρος


Κατ αρχήν ξεκαθαρίζω ότι η στάση της κ. Λυμπεράκη και οι απόψεις της για τους πληστειριασμούς είναι τουλάχιστον προκλητικές, αντικοινωνικές και βαθύτατα ταξικές. Όμως είναι απόψεις του βαθύτατα ταξικού - δημιούργημα των ολιγαρχών - κόμματος στο οποίο ανήκει. Το ΠΟΤΑΜΙ είναι η σύγχρονη μορφή της ΕΡΕ, μια επανέκδοση του κόμματος των Φιλελευθέρων. Κάθε πολίτης οφείλει να το δει και να επιλέξει. Είτε το υπερασπίζεται είτε το πολεμά. Είναι σαφές αυτό. Ωστόσο, η προβληματική υπάρχει αλλού. Στα κόμματα που δηλώνουν διαφορετικές ιδεολογικοπολιτικές ταυτότητες, όπως καλή ώρα τα κυβερνώντα Συριζα - ΑΝΕΛ.
Αυτοί οι πολιτικοί σχηματισμοί έχουν στον ιδεολογικό τους πυρήνα, αντίθετες ιδέες και πρακτικές από κόμματα όπως το ΠΟΤΑΜΙ. Τουλάχιστον είχαν μέχρι πρόσφατα, πριν την στροφή των 180 μοιρών που έκαναν με την αποδοχή του τρίτου μνημονίου. Χαρακτηρίζοντάς την μάλιστα με τον εξευτελιστικό για μια ελεύθερη χώρα, ως "συνθηκολόγηση". Αυτή λοιπόν η στροφή, δεν μπορεί να είναι παρά να είναι καταδικαστέα από τον ελληνικό λαό, καθώς είναι συνώνυμη της πολιτικής απάτης, της υφαρπαγής της ψήφου και της αθέτησης όλων των βασικών υποσχέσεων και προεκλογικών εξαγγελιών. Τι εξεγείρει λοιπόν περισσότερο: ένα κόμμα, ένα πρόσωπο με σταθερό ιδεολογικοπολιτικό πλαίσιο (έστω ταξικό, αντικοινωνικό, αντιλαϊκό κλπ) ή ένα κόμμα, ένα πρόσωπο που απεμπολεί τον ίδιο τον ιδεολογικοπολιτικό του πυρήνα και οι πράξεις του χαρακτηρίζονται και δικαίως ως πολιτική απάτη;
Προφανώς το δεύτερο. Διότι το πρώτο το γνωρίζεις, είναι φανερό, το βλέπεις, δεν κρύβεται. Δεν κουνιέται. Είναι σαν τον σπάρο. Δική σου επιλογή αν πας μαζί του ή όχι. Το δεύτερο προσομοιάζει τουλάχιστον με σουπιά. Στην αρχή τη βλέπεις και μόλις την πλησιάσεις, χύνει μελάνι και θολώνει τα νερά για να μην έχεις πλέον ορατότητα. Και εκείνη ...χάνεται.
....................
The cuttlefish and Sparos
First of all make clear that the attitude of Mr. Lyberaki and views on the plisteiriasmous is at least provocative and deeply antisocial class. But views are profoundly class - creation of oligarchs - the party to which he belongs. The river is the modern form of the ERE, a reissue of the Liberal Party. Every citizen must see and choose. Whether defending either the fights. Is this clear. However, the problem is elsewhere. To parties that declare different ideological identities such good time the ruling SYRIZA - ANEL. These political formations have in their ideological core, opposing ideas and practices from parties like the river. At least they had until recently, before turning 180 degrees about the acceptance of the third memorandum. Even calling it the humiliating for a free country as \ "surrender \". So this shift, there can only be condemned by the Greek people, as it is synonymous with civil fraud, seizure of voting and default all key election promises and proclamations. So what more revolting: a party, a person with stable ideological and political context (even class, antisocial, unpopular, etc.) or a party, a person divest itself of the very ideological and political core and acts rightly characterized as a political scam?
Obviously the latter. For the first you know, obviously, you see, not hidden. Not shaken. It's like the seabream. Your own choice if you go with him or not. The second resembles least cuttlefish. At first the see and only approached her, pours ink blurs the waters to no longer have visibility. And she ... lost.
..................
Сипе и Спарос
Пре свега јасно да став господина Либераки и погледом на плистеириасмоус је најмање провокативан и дубоко асоцијално класе. Али ставови су дубоко класа - стварање олигарха - странка којој припада. Река је модеран облик ЕРЕ, поновно издавање Либералне странке. Сваки грађанин мора видети и изабрати. Било брани ни туче. Да ли је то јасно. Међутим, проблем је негде другде. Да странкама које се изјасне различите идеолошке идентитете тако добро време владајућа СИРИЗА - Анел. Ове политичке формације имају у својој идеолошкој језгру, супротстављајући идеје и праксе из странака попут реке. Барем су имали донедавно, пре него што 180 степени о прихватању трећег меморандума. Чак и називајући понижавајуће за слободну земљу као \\\ "\\\ капитулације". Дакле, ово помак, не може само да се осудили грчког народа, као што је синоним са цивилним преваре, одузимање гласања и дефаулт све кључне предизборна обећања и прокламације. Дакле, шта више одвратно: забава, особа са стабилном идеолошког и политичког контекста (чак и класе, антисоцијално, непопуларне, итд) или странке, особа се отуђи од веома идеолошке и политичке језгра и аката са правом окарактерисао као политички превара?
Очигледно друго. За први знате, очигледно, видиш, не скривено. Не потресен. То је као сеабреам. Твој избор ако идете са њим или не. Други подсећа на најмању сипа. У почетку види и једини је пришао, сипа мастило замагљује воде да више немају видљивост. А она ... изгубила.
............
Каракатицы и SPAROS
Прежде всего ясно, что сделать отношение г-Lyberaki и видом на plisteiriasmous, по крайней мере провокационный и глубоко антиобщественное класс. Но взгляды глубоко класс - создание олигархов - сторона, к которой он принадлежит. Река современная форма ERE, переиздание Либеральной партии. Каждый гражданин должен увидеть и выбрать. Будь защиты либо бои. Это понятно. Тем не менее, проблема заключается в другом месте. Для лиц, которые заявляют различные идеологические идентичности такая хорошая времени правящая СИРИЗА - Анель. Эти политические образования имеют в своей идеологической сути, противоположные идеи и практики из сторон, как реки. По крайней мере, они не имели до недавнего перед поворота на 180 градусов о принятии третьего меморандума. Даже называя его унизительным для свободной стране, как \\\\\\\ "\\\\\\\" капитуляции. Так этот сдвиг, может быть осужден только греческого народа, как это синоним гражданского мошенничества, захват голосования и по умолчанию все ключевые предвыборные обещания и прокламации. Так что еще отвратительно: партия, человек с устойчивой идеологической и политической ситуации (даже класса, антиобщественное, непопулярную, и т.д.) или в гостях, человек лишить себя очень идеологической и политической ядра и действует справедливо характеризуется как политическая афера?
Очевидно, что последний. Для сначала знать, очевидно, вы видите, не скрыта. Не потрясен. Это как лещ. Ваш собственный выбор, если вы идете с ним или нет. Второй напоминает наименьшее каракатицы. Сначала видеть и только подошел к ней, наливает чернил размывает вода больше не иметь видимость. И она ... потеряли.
..................
La sepia y SPAROS
En primer lugar dejar claro que la actitud del Sr. Lyberaki y opiniones sobre la plisteiriasmous es al menos provocativa y profundamente clase antisocial. Pero las opiniones son profundamente clase - creación de oligarcas - el partido al que pertenece. El río es la forma moderna de los ERE, una reedición del Partido Liberal. Cada ciudadano debe ver y elegir. Si la defensa de cualquiera de las peleas. ¿Es esto claro. Sin embargo, el problema está en otra parte. Para los partidos que declaran diferentes identidades ideológicas tan buen tiempo el SYRIZA fallo - ANEL. Estas formaciones políticas tienen en su núcleo ideológico, las ideas y prácticas de oposición de partidos como el río. Al menos tenían hasta hace poco, antes de girar 180 grados sobre la aceptación del tercer memorándum. Incluso llamándolo el humillante para un país libre como \\\\\\\\\\\\\\\ "capitulación \\\\\\\\\\\\\\\". Así que este cambio, no sólo puede ser condenado por el pueblo griego, ya que es sinónimo de fraude civil, la incautación de la votación y por defecto todas las promesas y proclamas electorales clave. Así que lo más repugnante: un partido, una persona con marco estable ideológica y política (incluso de clase, antisocial, impopular, etc.) o una fiesta, una persona desprenderse del núcleo muy ideológica y política y actúa con razón caracteriza por ser una estafa política?
Obviamente este último. Por primera ustedes saben, obviamente, se ve, no se oculta. No sacudido. Es como la dorada. Su propia elección si vas con él o no. El segundo se parece menos sepia. Al principio, el ver y sólo se acercó a ella, vierte tinta desdibuja las aguas ya no tienen visibilidad. Y ella ... perdió.
...............
La seppia e SPAROS
Prima di tutto chiarire che l'atteggiamento del signor Lyberaki e opinioni sulla plisteiriasmous è almeno provocatoria e profondamente classe antisociale. Ma viste sono profondamente classe - creazione di oligarchi - il partito a cui appartiene. Il fiume è la forma moderna della ERE, una riedizione del Partito Liberale. Ogni cittadino deve vedere e scegliere. Sia la difesa sia i combattimenti. E 'questo chiaro. Tuttavia, il problema è altrove. Per i partiti che dichiarano diverse identità ideologiche tale tempo è buono il SYRIZA pregiudiziale - ANEL. Queste formazioni politiche hanno nel loro core ideologica, opposte idee e pratiche da partiti come il fiume. Almeno hanno avuto fino a poco tempo, prima di girare di 180 gradi circa l'accettazione del terzo memorandum. Anche definendolo il umiliante per un paese libero come \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\ "capitolazione \\\\\ \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\ ". Quindi questo cambiamento, non ci può essere condannato solo il popolo greco, in quanto è sinonimo di frode civile, il sequestro di voto e di default tutte le promesse elettorali chiave e proclami. Allora, cosa più rivoltante: una festa, una persona con contesto stabile ideologica e politica (anche di classe, antisociale, impopolare, etc.) o un partito, una persona si cedere del nucleo molto ideologico e politico e atti giustamente caratterizzata come una truffa politica?
Ovviamente quest'ultimo. Per il primo si sa, ovviamente, si vede, non nascosto. Non scossa. E 'come il sarago. La vostra scelta se si va con lui o no. Il secondo assomiglia almeno seppie. In un primo momento il vedere e solo il suo avvicinò, riversa l'inchiostro offusca le acque non hanno più visibilità. E lei ... perso.