Πατριωτικό - Κοινωνικό Κίνημα. Για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Ελλάς - Ρωσία Συμμαχία. Греко-русский Альянс

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου


Είναι μία από τις μελανότερες σελίδες της παγκόσμιας Ιστορίας. Και αυτό δεν επιδέχεται καμίας αμφισβήτησης, ούτε βεβαίως «νέας ρεπουσιάδας». Αναφέρομαι στην γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, όπως ονομάστηκαν οι άγριες σφαγές και οι μαζικοί εκτοπισμοί εναντίον Ελληνικών πληθυσμών στην περιοχή του Πόντου, που πραγματοποιήθηκαν από τον Μουσταφά Κεμάλ (Ατατατούρκ) και το κίνημα των Νεότουρκων κατά την περίοδο 1914-1923. Από τις βαρβαρότητες των νεότουρκων, έχασαν τη ζωή τους 368.000 Ελληνοπόντιοι ενώ οι επιζώντες κατέφυγαν στα βόρεια παράλια του Εύξεινου Πόντου (πρώην ΕΣΣΔ), ενώ άλλοι μετακινήθηκαν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, στην Ελλάδα. Συνολικά ο πληθυσμός την εποχή εκείνη ξεπερνούσε τις 700.000.

Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες σε βαρβαρότητα και μέγεθος γενοκτονίες του εικοστού αιώνα. Η γενοκτονία των Ελληνοποντίων, ήταν ένα προμελετημένο έγκλημα, το οποίο η κυβέρνηση των Νεότουρκων του Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ), έφερε σε πέρας με συστηματικότητα. Οι μέθοδοι που χρησιμοποίησε ήταν ο εκτοπισμός των γηγενών από τις εστίες τους στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας, η εξάντληση από τις κακουχίες, τα βασανιστήρια, η πείνα και η δίψα, και τα στρατόπεδα εργασίας (Αμελέ Ταμπουρού). Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα, από όπου ξεκίνησε τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του.
Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.
Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
ΡΑΦ
...............
The genocide of the Pontic Greeks
It is one of the darkest pages of world history. And that was beyond dispute, nor certainly "new repousiadas". I am referring to the genocide of Greeks of Pontos as named the savage massacres and mass deportations against Greek populations in the Pontic region, carried out by Mustafa Kemal (Atatatourk) and the movement of the Young Turks in the period 1914-1923. From the barbarities of the Young Turks, killed 368,000 Pontic Greeks and the survivors fled to the north coast of the Black Sea (former USSR), while others were moved after the Asia Minor Catastrophe of 1922, in Greece. Total population at that time exceeded 700,000.
This is one of the largest in size and brutality of genocide of the twentieth century. The genocide of the Pontic Greeks, was a premeditated crime, which the government of the Young Turks of Mustafa Kemal (Ataturk), has carried out systematically. The methods used were the displacement of natives from their homes in the interior of Asia Minor, the depletion of hardships, torture, hunger and thirst, and labor camps (Amelia tambour). On May 19, 1919 Mustafa Kemal landed in Samsun, from where he started second and most brutal phase of the Pontian Genocide, under the guidance of German and Soviet advisers.
Those who escaped the Turkish sword fled as refugees in southern Russia, while around 400,000 came to Greece. With their knowledge and their work contributed greatly to the recovery of torn that time Greek state and changed the demographic balance in Northern Greece.
With enough, admittedly, delay, the Greek Parliament voted unanimously on February 24, 1994 the declaration of May 19 as the Day of Genocide of Pontian Hellenism.
RAF
...............
Геноцид међучлану Грка
То је један од најмрачнијих страница светске историје. И то је неспорно, нити свакако "нове репоусиадас". Ја сам се односе на геноцид над Грцима од Понтос и именовао дивље масакре и масовне депортације против грчке популације у Понтиц региону, које је спровео Мустафа Кемал (Атататоурк) и Покрет Младих Турака у периоду 1914-1923. Од варварствима на Млади Турци, убијено 368.000 Понтиц Грци и преживели су побегли у северној обали Црног мора (бивши СССР), док су други преселили након Мале Азије катастрофе 1922., у Грчкој. Укупна популација у то време премашио 700.000.
Ово је један од највећих у величини и бруталности геноцида двадесетог века. Геноцид међучлану Грка, била предумишљајем злочин, који влада од младих Турака Мустафе Кемала (Ататурк), је спровео систематски. Методе које се користе су расељавање домородаца из својих домова у унутрашњости Мале Азије, исцрпљивања тешкоћа, мучења, глади и жеђи и радним логорима (Амелија тамбураша). Дана 19. маја, 1919 Мустафа Кемал слетео у Самсун, одакле је почео други и најбруталније фазу Понтиан геноцида, под вођством немачких и совјетских саветника.
Они који су побегли турски мач побегли као избеглице у јужној Русији, док је око 400.000 дошао у Грчку. Са својим знањем и њихов рад у великој мери допринео опоравку торн то време грчке државе и променио демографску равнотежу у северној Грчкој.
Са довољно, додуше, кашњење, грчки парламент гласао једногласно 24. фебруара 1994. године декларацију од 19. маја као Дана геноцида од Понтијан хеленизма.
РАФ
...............
Геноцид понтийских греков
Это один из самых мрачных страниц мировой истории. И это было бесспорно, ни, конечно, «новые repousiadas". Я имею в виду геноцид греков Понта, как назвал дикие погромы и массовые депортации в отношении греческих населения в Причерноморья, проведенных с Мустафой Кемалем (Atatatourk) и движения младотурок в период 1914-1923. Из зверств младотурок, погибли 368 000 понтийских греков и оставшиеся в живых бежали в северном побережье Черного моря (бывший СССР), в то время как другие были перемещены после Малой Азии катастрофы 1922 года в Греции. Общая численность населения в то время превышала 700 000.
Это один из крупнейших по размеру и жестокости геноцида двадцатого века. Геноцид понтийских греков, был умышленное преступление, которых правительство младотурок Мустафы Кемаля (Ататюрка), провел систематически. Методы, используемые были смещение выходцев из своих домов в интерьере Малой Азии, истощение трудности, пытки, голод и жажду, и трудовых лагерей (Амелия тамбур). На 19 мая 1919 Мустафа Кемаль приземлился в Самсун, откуда он начал вторую и самый жестокий этап геноцида понтийских под руководством немецких и советских советников.
Те, кто избежал турецкий меч в качестве беженцев на юге России, в то время как вокруг 400,000 пришли в Грецию. С их знания и их работа в значительной степени способствовала восстановлению разорванной то время греческого государства и изменили демографический баланс в Северной Греции.
С достаточным, по общему признанию, задержки, греческий парламент проголосовал единогласно 24 февраля 1994 года декларации от 19 мая как День геноцида понтийских эллинизма.
РАФ
...............
Il genocidio dei greci del Ponto
Si tratta di una delle pagine più buie della storia del mondo. E questo era fuori discussione, non certamente "nuove repousiadas". Mi riferisco al genocidio dei greci del Ponto come chiamato i massacri selvaggi e le deportazioni di massa contro le popolazioni greche della regione del Ponto, condotti da Mustafa Kemal (Atatatourk) e il movimento dei Giovani Turchi nel periodo 1914-1923. Dalle barbarie dei Giovani Turchi, ucciso 368.000 greci del Ponto e i superstiti fuggirono verso la costa nord del Mar Nero (ex URSS), mentre altri sono stati spostati dopo la catastrofe dell'Asia Minore del 1922, in Grecia. Popolazione totale in quel momento ha superato le 700.000.
Questo è uno dei più grandi in dimensioni e la brutalità del genocidio del XX secolo. Il genocidio dei greci del Ponto, era un crimine premeditato, che il governo dei Giovani Turchi di Mustafa Kemal (Ataturk), ha effettuato in modo sistematico. I metodi utilizzati sono lo spostamento di indigeni dalle loro case nell'interno dell'Asia Minore, l'esaurimento di stenti, torture, fame e sete, e campi di lavoro (Amelia tambour). Il 19 maggio 1919 Mustafa Kemal atterrato a Samsun, da dove ha iniziato la seconda e più brutale fase del genocidio Ponziano, sotto la guida di consulenti tedeschi e sovietici.
Coloro che sfuggirono alla spada turco fuggirono come profughi nel sud della Russia, mentre circa 400.000 venuto in Grecia. Con la loro conoscenza e il loro lavoro hanno contribuito notevolmente al recupero di quel tempo lacerato Stato greco e cambiato l'equilibrio demografico nel nord della Grecia.
Con abbastanza, bisogna ammetterlo, il ritardo, il Parlamento greco ha votato all'unanimità il 24 febbraio 1994 la dichiarazione del 19 maggio come il Giorno del Genocidio di Ponziano dell'ellenismo.
RAF
...............